2013-10-03

Firebird - restore

Jak stworzyć nową bazę danych z kopii bezpieczeństwa. Wiele artykułów w internecie opisuje proces tworzenia lub przywracania bazy danych z kopii bezpieczeństwa. Niby nic trudnego, jeden skrypt i już mamy przywróconą bazę danych.
Wszystko się zgadza, pod warunkiem że napiszemy poprawnie skrypt. Ciężko jest znaleźć w internecie pełny opis, nawet oryginalna pomoc jest dosyć skąpa.
Osobiście tworzę nową bazę danych z wcześniej wykonanej kopii bezpieczeństwa następującą komendą:

gbak -C -V ścieżka_do_pliku_kopii localhost/7700:ścieżka_do_nowej_bazy -USER nazwa_użytkownika -PASSWORD hasło_użytkownika

W powyższym przykładzie, 7700 jest numerem portu, po którym łączymy się z bazą danych. Parametr wymagany, jeśli łączymy się po innym niż domyślny port.
Jeśli są problemy z hasłem, to proponuję hasło podać w podwójnym cudzysłowie ("")

2013-07-08

Instalacja VMware Tools na Debianie

Instrukcja instalacji (krok po kroku) VMware Tools na Debianie.

  1. Weryfikacja statusu narzędzi VMware np. w vSphere Client 



  2. Włączamy wirtualną maszynę, a następnie sprawdzamy, czy system operacyjny Gościa jest uruchomiony.
  3. Przed kolejnym krokiem należy zweryfikować, czy odpowiednie aplikacje zostały zainstalowane na maszynie Gościa (w naszym wypadku na Debianie):
  4. Ponieważ narzędzia VMware zostały napisane w Perl, należy zweryfikować, czy Perl znajduje się na maszynie


    dpkg -l perl Desired=Unknown/Install/Remove/Purge/Hold | Status=Not/Inst/Conf-files/Unpacked/halF-conf/Half-inst/trig-aWait/Trig-pend |/ Err?=(none)/Reinst-required (Status,Err: uppercase=bad) ||/ Nazwa Wersja Opis +++-=========================================-=========================================-================================================================================================== ii perl 5.10.1-17squeeze2 Larry Wall's Practical Extraction and Report Language


  5. Podobnie sprawdzamy następne pakiety: make, gcc oraz linux-headers-$(uname -r)
    Jeśli dany pakiet nie został wcześniej zainstalowany, to należy go doinstalować


    aptitude install make


  6. Po weryfikacji niezbędnych pakietów, możemy przystąpić do instalacji narzędzi VMWare. W tym celu, vSphere Client, po wcześniejszym zaznaczeniu maszyny wybieramy kolejno Inventory -> Virtual Machine -> Guest -> Install/Upgrade VMware Tools




  7. Logujemy się na system Gościa na użytkownika root
  8. Montujemy wirtualny napęd CD-ROM, np. do katalogu /mnt/cdrom (jeśli nie ma odpowiednich katalogów, to należy je wcześniej przygotować)


    mkdir /mnt/cdrom



    mount /dev/cdrom /mnt/cdrom/ mount: block device /dev/sr0 is write-protected, mounting read-only


  9. Przechodzimy do katalogu /tmp/
  10. Rozpakowujemy plik znajdujący się na serwerze


    tar zxpf /mnt/cdrom/VMwareTools-8.6.10-913593.tar.gz


  11. Odmontujemy napęd CD-ROM


    umount /mnt/cdrom/


  12. Uruchamiamy instalator. Na początek przechodzimy do katalogu gdzie znajduje się instalator


    cd /tmp/vmware-tools-distrib/


    a następnie uruchamiamy go poleceniem


    ./vmware-install.pl


  13. Akceptujemy domyślne ustawienia, na każdym etapie instalacji.
  14. Weryfikujemy status VMware Tools




Źródła:

2013-01-19

Werjsa serwera Firebird

Ostatnio szukałem w internecie informacji, jak można sprawdzić jaka wersja serwera bazy danych Firebird jest zainstalowana na komputerze/serwerze. Nie było prosto. O ile w systemie MS Windows były podane informacje, gdzie i na jaką ikonkę należy kliknąć, aby odczytać wersję, o tyle, w systemach Linux był już problem.
W systemach Linux (prawdopodobnie na systemach Windows także - do sprawdzenia przy najbliższej okazji) w konsoli należy wydać polecenie:
fbserver -z
W moim przypadku, serwer Firebird został zainstalowany w standardowej ścieżce (/opt/firebird/), czyli polecenie powinno wyglądać następująco:
/opt/firebird/fbserver -z
W odpowiedzi otrzymamy (w zależności od zainstalowanej wersji) następujący tekst:
Firebird TCP/IP server version LI-V2.5.1.26351 Firebird 2.5

2012-12-21

Oracle i instancja

W ostatnich dniach miałem potrzebę popranego technicznie wypowiedzenia się. Problem był niby trywialny, ale tak się tylko wydawało. Problem dotyczył instancji serwera bazy danych firmy Oracle.
W serwerach np. MS SQL, MySQL, czy też ostatnio bardzo modnym Firebird, instalacja serwera nazywa się instancją, w ramach której można założyć więcej niż jedną bazę danych. Inaczej mówiąc, bazy danych zakłada się w ramach instancji. Rzadko się spotyka, aby na jednym serwerze było więcej niż jedna instancja. Aby tak było, należy ponownie dokonać niezależnej instalacji serwera bazy danych.
W przypadku serwera Oracle, rzecz ma się trochę inaczej. Bazy danych nie zakładamy w ramach instancji. Każda baza danych to osobna instancja, a wszystkie działają w ramach jednego serwera. Jak to ktoś mądry powiedział, "w ramach jednej instalacji Oracle Server można stworzyć wiele baz danych, a każdą bazę obsługuje oddzielna instancja".

Jak widać, podczas rozmowy należy uważać, w jakim kontekście używamy słowa instancja, ponieważ może ono mieć odmienne znaczenie.

2012-11-02

MS SQL - Error: 15150

Podczas nadawania uprawnień do bazy danych MS SQL, można napotkać błąd nr 15150 (Microsoft SQL Server, Error: 15150). Rozwiązanie problemu nie powinno nikomu nastręczać problemów. Problemem może być właściwa interpretacja błędu. W celu poprawnego nadania uprawnień, wystarczyć zmienić właściciela bazy danych na np. użytkownika 'sa'. Po tej operacji będzie można nadać odpowiednie uprawnienia użytkownikowi, który był dotychczas właścicielem bazy.

2011-11-24

Najmniejszy komputer świata

Jeden z najmniejszych, o ile nie najmniejszy komputer świata skonstruowała firma FXI. Komputer mieście się w Pendriver. Posiada dwa wyjścia: HDMI (aby podłączyć do monitora lub telewizora) oraz USB. Wyposażony jest między innymi w: WiFi, Bluetootha, Wireless. Dodatkowo, na pokładzie znajdziemy procesor dwu rdzeniowy firmy Samsung o częstotliwości taktowania 1,2 GHz (Samsung Exynos ARM CPU - ten sam co w Samsung Galaxy S II). Wszystko działa pod kontrolą OS Android, co powinno wystarczyć do pracy w chmurze. Koszt zakupu takiego cacka to 200 $.

2011-02-09

Zdalna administracja serwerem Linux

Jak pewnie wszyscy zainteresowani wiedzą, istnieje możliwość zdalnego zarządzania, konfiguracji, administracji każdym serwerem, nie zależnie od zainstalowanego systemu operacyjnego. W przypadku systemów z rodziny Microsoft, producent wyposażył systemy operacyjne w aplikacje Zdalny Pulpit (RDP – Remote Desktop Protocol). Powyższa aplikacja dostępna jest od systemu MS Windows 2000 Server (Zdalny pulpit dostępny jest nie tylko na systemach serwerowych).
W przypadku systemów z rodziny UNIX/Linux, do administracji wykorzystywany jest protokół Telnet, który powstał dużo wcześniej, niż RDP. Początki Telnetu sięgają lat 80-tych, kiedy powstawał publiczny Internet. Specyfikację protokołu Telnet znajdziemy np. na stronie http://tools.ietf.org/html/rfc854. Ponieważ protokół Telnet jest protokołem otwartym, czyli informacje przesyłane nie są szyfrowane, to istnieje możliwość „podsłuchania” przesyłanych informacji, w tym nazwy użytkownika oraz hasło. Z tego powodu, obecnie bardziej popularnym sposobem połączenia z serwerem UNIX/Linux jest protokół SSH.
Przewagą RDP nad SSH jest możliwość nawiązania komunikacji z usługą terminala graficznego z systemami MS Windows. W przypadku połączeń terminalowych za pomocą SSH, mamy do dyspozycji jedynie linię poleceń, dostępną w powłoce systemowej. W większości przypadku, na serwerach UNIX/Linux nie jest instalowana powłoka graficzna, tak więc, funkcjonalność dostępu nie jest w żaden sposób ograniczona.
Jeśli chcemy się połączyć za pomocą z OS UNIX/Linux z poziomu MS Windows, to jednym z najczęściej wykorzystywanych narzędzi jest program PuTTy. Jest to dobrze znany przez administratorów program, który jest na tyle dopracowany, że nie wymaga modyfikacji/poprawek. Co natomiast należy zrobić, jeśli chcemy nawiązać połączenie pomiędzy dwoma systemami z rodziny UNIX/Linux ? W lini poleceń, należy podać polecenie ssh z odpowiednimi poleceniami:

usage: ssh [-1246AaCfgKkMNnqsTtVvXxY] [-b bind_address] [-c cipher_spec]
[-D [bind_address:]port] [-e escape_char] [-F configfile]
[-i identity_file] [-L [bind_address:]port:host:hostport]
[-l login_name] [-m mac_spec] [-O ctl_cmd] [-o option] [-p port]
[-R [bind_address:]port:host:hostport] [-S ctl_path]
[-w local_tun[:remote_tun]] [user@]hostname [command]

Przykład:
ssh root@192.168.1.1 –p 22
w miejsce:
- root należy podać odpowiednią nazwę użytkownika, po którym będziemy się logować
- 192.168.1.1 należy podać adres IP serwera lub nazwę hosta
- 22 należy podać nr portu, po którym będziemy się łączyli. Administratorzy, często zmieniają nr portu z domyślnego, w celu utrudnienia nawiązania nie autoryzowanego połączenia.